مصاحبه مجله نگاشته با مهندس مهدی محمدی، مدیرعامل هلدینگ توسعه غزال
مهندس مهدی محمدی مدیر عامل هلدینگ توسعه غزال : در سال جاری علاوه بر نوسان نرخ ارز، افزایش چند برابری هزینه های انبارداری ، منجر به متضرر شدن و افزایش قیمت تمام شده برای وارد کنندگان شده است.
پیش بینی کاهش نهاده های وارداتی در شش ماه اول سال 1404
لزوم بازنگری در تخصیص سهمیه ها، برای خروج از تجارت نابسامان غلات در کشور
با توجه به اینکه در پایان فصل برداشت نهاده های کشور برزیل و ابتدای فصل برداشت کشور روسیه قرار داریم لذا قاعدتا در شش ماه دوم سال هیچگونه مشکلی نخواهیم داشت که این موضوع منوط به تخصیص به موقع ارز و باز شدن به موقع ثبت سفارش ها است تا بازرگانان بتوانند در زمان درست ثبت سفارش و واردات داشته باشند.
اما برای شش ماه اول سال ۱۴۰۴ پیش بینی واردات نهاده ها به این گونه است که با توجه به آماری که امسال نشانگر برداشت محصولات کمتر در کشور روسیه است لذا در شش ماه اول سال آینده نوسان بازار صعودی خواهد بود.
تغییر نرخ ارز و تخصیص دیر هنگام آن، یکی از چالش های اصلی در تجارت غلات
محمدی، مدیر عامل هلدینگ توسعه غزال، با ذکر مطلب بالا در گفتگو با خبرنگار نگاشته به چالش های تجارت غلات پرداخت و گفت: یکی از مشکلات اصلی در تامین غلات و کنترل بازار غلات، تغییر نرخ ارز است که اگر از ۲۸ هزار تومان به کانال دیگر تغییر یابد، چالش بزرگی خواهد بود و دومین مشکل ما به تخصیص ارز بازمی گردد به این معنا که متاسفانه تخصیص ارز بین 3 تا 5 ماه زمان می برد. به عنوان مثال در حال حاضر 6 ماه است که دولت ارز روغن را تخصیص نمی دهد. ارز نیکو نیز در این میان راهگشا نبوده است چرا که در گذشته در طولانی ترین حالت، 7 روزه ارز به تامین کننده ها تخصیص می یافت اما در حال حاضر این مدت تا 40 روز نیز به طول می انجامد.
افزایش چند برابری هزینه های انبارداری در سال جاری
وی یادآور شد: یکی دیگر از مشکلات واردکنندگان در بازار غلات، افزایش چندبرابری هزینه های انبارداری در مقایسه با سال گذشته است که این موضوع منجر به متضرر شدن واردکنندگان و افزایش قیمت بهای تمام شده آنها شده است.
سهمیه بندی های غیر اصولی، دموراژهای سنگین را به کشور تحمیل می کند
مدیرعامل هلدینگ توسعه غزال مشکل بعدی در تجارت غلات را عدم تقسیم بندی مناسب سهمیه های وارداتی دانست و گفت: درصورتی که سهمیه های وارداتی، درست و کنترل شده تخصیص یابند و از فصل برداشت آتی، سهمیه شرکت هایی که هنوز واردات نداشته اند، کاهش یابد؛ با مشکل تخلیه ناگهانی بازار مواجه نمی شویم که در این شرایط شرکت های تهاتری به یک باره اقدام به واردات حجم زیاد نهاده به داخل کشور کنند. در واقع این موضوع باعث می شود که مدتی بار در بنادر بماند و دموراژهای سنگینی برای آن پرداخت شود تا بار وارد بازار شود. همچنین به دلیل حجم زیاد نهاده ای که از بازار برزیل و روسیه می خواهیم وارد کنیم ممکن است تجار آنها از این شرایط و نیاز مبرم ما سوء استفاده کنند.
محمدی اضافه کرد: لذا پیشنهاد می شود که سهمیه بندی ها به صورت منظم و کنترل شده تخصیص یابند و اگر بازرگانی نتوانست واردات داشته باشد، بازرگان دیگری جایگزین شود و سهمیه بازرگانانی که منظم واردات داشته اند، بیشتر شود و بالعکس، تا دیگر این مشکلات را در بازار نداشته باشیم. همچنین با توجه به هزینه های سنگین دموراژ در بنادر شمالی و جنوبی، پیشنهاد می شود که تجهیزات بنادر نیز تقویت شود. به عنوان مثال هزینه دموراژ در کشتی های شمال، روزانه 4 تا 5 هزار دلار و در کشتی های جنوب 20 هزار دلار می باشد. این عدد در تناژ بالای کشتی، هزینه دموراژ بالایی را به کشور تحمیل می کند.
با افزایش سهمیه واردات در فصل برداشت، از معضل کمبود نهاده در کشور جلوگیری کنیم
وی تصریح کرد: یکی دیگر از پیشنهادات بنده این است که در حال حاضر که فصل برداشت برزیل بوده و تا چند وقت دیگر نیز برداشت روسیه آغاز می شود، سهمیه شرکت های واردکننده بیشتر شود تا بتوانیم برای فصل های خارج از برداشت نیز ذخیره سازی کنیم چرا که از آذر ماه واردات بار از سمت روسیه به دلیل یخبندان بسیار سخت و غیرممکن خواهد شد و هزینه حمل افزایش خواهد داشت و اگر در زمان خارج از فصل برداشت واردات انجام دهیم؛ هزینه های انبارداری نیز به هزینه کالا اضافه می شود و ارز بیشتری باید از کشور خارج شود.
مدیرعامل هلدینگ توسعه غزال گفت: یکی دیگر از مشکلات ما این است که به منظور ساماندهی و هدفمند کردن سهمیه، سابقه پنج ساله را برای واردات در نظر گرفته اند، در صورتی که ممکن است در واردات شرکتی سه سال وقفه ایجاد شده باشد اما بخواهد دوباره وارد این عرصه شود پس بهتر است که سابقه واردات دو سال اخیر شرکت های واردکننده را برای تخصیص سهمیه مد نظر قرار داد چرا که چگونگی عملکرد شرکت ها در این مدت قابل دسترس تر و شفاف تر است.
واردات دانه های روغنی را جایگزین واردات کنجاله نماییم
وی در پایان عنوان کرد: از آنجایی که ما واردات دانه های روغنی و کنجاله نیز برای تامین نیاز کشور داریم؛ می توان از ظرفیت تولیدی کارخانه های روغن کشی کشور که با 50 درصد ظرفیت در حال فعالیت هستند و دارای بهترین تکنولوژی های روز می باشند، بهره وری کنیم به این معنا که با برنامه ریزی منظم در جهت کاهش واردات کنجاله و افزایش واردات دانه های روغنی از ظرفیت خالی کارخانه ها استفاده کنیم، اشتغال زایی را افزایش دهیم و کنجاله حاصل از دانه های روغنی پس از روغن کشی را به دام و طیور اختصاص دهیم.