مدیریت موفق تغذیه گاوهای شیری نه تنها از تنظیم صحیح جیره (تأمین کننده اهداف تولید)، اطمینان حاصل میکند بلکه امکان مصرف خوراک گاوها به روشی که تضمین کننده حفظ سلامتی، تولید و بازده آنها باشد را نیز فراهم می کند. این که گاوها چگونه می خورند، چه زمانی می خورند و چه چیزی از خوراک تهیه شده برای آنها را می خورند، موارد مهمی هستند. گاوهایی که چرا می کنند دارای یک الگوی خوراک خوردن روزانه طبیعی هستند که عمدتاً به طول روز بستگی دارد آنها بزرگترین وعده های غذایی خود را هر روز حدود زمان طلوع و غروب خورشید مصرف میکنند در حالی که در سیستم های نگهداری متراکم و بسته شیوه های مدیریتی است که محرک اصلی مصرف جیره کاملا مخلوط (TMR) در گاوها می باشد. به عنوان مثال، ریختن خوراک تازه و به میزان کمتری بازگشت از سالن شیردوشی، بیشترین  انگیزه برای خوراک خوردن را در گاوها ایجاد می کنند.

فضای آخور مناسب در مدیریت موفق تغذیه گاو شیری 

توصیه قدیمی برای فضای آخور مناسب ۶۰ سانتی متر به ازای هر گاو است ولی این طول آخور ممکن است در زمان اوج خوراک خوردن که بیشترین میزان توجه برای رفتن به سمت آخور وجود دارد و همچنین برای گاوهای دوره انتقال ناکافی باشد اگر گاوها هنگام تمایل به مصرف خوراک، به آخور نداشته باشند، به دلیل محدودیت در محل خوراک دهی (طرح آخور یا نرخ دسترسی تراکم یا به دلیل محدودیت در زمان خوراک دهی مدت زمان فراهم بودن خوراک در طول مدت ،روز رقابت بین آنها افزایش می یابد این موضوع تأثیرات منفی بر الگوی وعده های جیره مصرفی و ترکیب جیره مصرف شده و در نتیجه بر سلامتی و تولید گاو دارد. شواهد میدانی در این زمینه وجود دارند که نشان می دهند ارزش غذایی جیره های ارائه شده همیشه به طور کامل در گاوداریها حفظ نمی شود. علاوه بر این، مشاهدات حاکی از این هستند که مکان و مدیریت خوراک دهی ممکن است به اندازه ترکیب یک جیره بر عملکرد و سلامت گاوهای شیری نقش داشته باشد.

الگوهای رفتاری مناسب در مدیریت موفق تغذیه گاو شیری 

تعداد زیادی از تحقیقات نیز ثابت کرده اند که میزان زیادی از این نتایج ممکن است توسط نقشی که الگوهای رفتاری خوراک خوردن روی سلامتی بازده و تولید مثل گاو دارد توجیه گردند. به طور خاص، این موضوع مورد بحث قرار گرفته که چطور از این دانش برای طراحی محل خوراک دهی گاوهای شیری استفاده شود به طوری که منجر به بروز رفتاری در گاو گردد که حداکثر مصرف ماده خشک (DMI) از جیره و حداقل بروز رقابت و خطر آسیب دیدگی را در بر داشته باشد، در واقع نقش مدیریت موفق  تغذیه گاو شیری ، هنر فراهم کردن دسترسی مداوم گاوها به خوراک در طول روز و تحریک رفتار خوب خوراک خوردن در آنها می باشد.

شاخص های مربوط به رفتار خوراک خوردن در مدیریت موفق تغذیه گاو شیری                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

رفتار خوراک خوردن در گاوهای شیری برای درک توصیه های مربوط به طراحی محل خوراک دهی و مدیریت TMR ، آگاهی از تأثیر رفتار خوراک خوردن بر میزان مصرف سلامتی و بازده هضم ضروری است. مواردی از رفتار خوراک خوردن که باید مورد توجه قرار گیرند عبارتند از: گاوها چگونه جیره خود را می خورند، چه زمانی جیره خود را مصرف میکنند و چه بخش هایی از TMR آماده شده برای آنها را واقعاً مصرف می کنند؟ با هدف بهبود آسایش، سلامتی و عملکرد گاوها چگونه جیره خود را می خورند.

نحوه خوراک خوردن در سیستم تغذیه موفق گاو شیری

 میزان تولید شیر گاوهای شیری ذاتاً با مقدار مواد مغذی مصرفی آنها ارتباط دارد و میزان مصرف، شاخص اساسی ارزیابی عملکرد رفتار خوراک خوردن در یک گاو می باشد. کل ماده خشک مصرفی (DMI) یک گاو نتیجه تعداد دفعات خوردن خوراک در روز (کیلوگرم در روز) و اندازه هر کدام از وعده های مصرفی (کیلوگرم در هر وعده غذایی) می باشد.

DMI همچنین میتواند به عنوان تابعی از کل زمان تغذیه یک گاو در روز (دقیقه در روز) ضربدر میزان مصرف (کیلوگرم ماده خشک در دقیقه) باشد. بنابراین، برای رسیدن به هدف مصرف ماده خشک بیشتر باید برخی از جنبه های رفتار خوراک خوردن گاو را تعدیل نمود که بدیهی است با افزایش دفعات وعده های غذایی روزانه یا افزایش حجم وعده های غذایی یا ترکیبی از هر دو گاو میتواند مقدار مصرف ماده خشک روزانه خود را افزایش دهد.

سرعت مصرف خوراک در مدیریت موفق تغذیه گاوهای شیری 

همین مفهوم در مورد طول مدت زمان خوراک خوردن در روز و سرعت مصرف آن خوراک نیز صدق می کند. بررسی های اخیر ما روی دادههای حاصل از مطالعات متعدد در مورد گاوهای پرتولید نشان داده اند که تعداد وعده های غذایی و کل زمان صرف شده برای خوراک خوردن، شاخص های پیش بینی کننده قوی تری نسبت به شاخص های حجم وعده های خوراک مصرفی یا سرعت مصرف خوراک برای تعیین میزان DMI, روزانه و متعاقب آن تولید شیر) می باشند. این داده ها نشان میدهند که با داشتن تعداد و عدههای غذایی بیشتر افزایش DMI، تداوم بیشتری خواهد داشت، نسبت به وقتی که مدت زمان طولانی تری سرآخور سپری شود. گاوهای شیری که با TMR تغذیه می شوند معمولاً کل DMI روزانه خود را در ۳ تا ۵ ساعت در روز مصرف می کنند که بین ۷ تا ۱۲ وعده در روز پخش می شود. اندازه و توزیع وعده های غذایی نه تنها ممکن است روی DMI بلکه ممکن است بر عملکرد شکمبه نیز تأثیر بگذارد.

به طور مثال پس از مصرف یک وعده غذایی و هضم اولیه کربوهیدرات های التخمیر اسیدهای چرب فرار تجمع یافته و pH شکمبه کاهش می یابد. علاوه بر این، با افزایش حجم هر بلع و سرعت مصرف خوراک، ترشح بزاق روزانه، ظرفیت بافری شکمبه و pH شکمبه بیشتر کاهش می یابد که منجر به بروز یک الگوی تخمیر بسیار سریع ۸۲ طراحی جایگاه گاوهای شیری متغیر و در نتیجه اسیدوز شکمبه ای تحت حاد (SARA) می.شود به همین دلیل، مشاهده شده که در روشهای مدیریتی که باعث میشوند گاوهای شیری بالغ سریع تر بخورند و لقمه های بزرگتری بردارند شیوع اسیدوز تحت بالینی بیشتر است. به حداکثر رساندن سلامتی، بازده و بهره وری شکمبه از طریق تهیه یک محیط تغذیه مناسب برای گاوهای شیری، مدیریت تغذیه در جهت افزایش تعداد دفعات مصرف خوراک و کاهش سرعت مصرف خوراک و داشتن وعده های کوچک در طول روز امکان پذیر است.