ملاحظات مربوط به مصرف خوراک در گاوهای شیری

نویسنده:

هلدینگ غزال

تاریخ انتشار:

13 دی 1402

دیدگاه ها:

. استراتژی های مربوط به جایگاه و مدیریت با هدف بهینه سازی دسترسی به خوراک الگوهای خوراک خوردن و در نتیجه ارتقاء سلامت بهره وری و آسایش گاو به کار گرفته میشوند.

به منظور به حداکثر رساندن DMI و تولید شیر در گاوهای دوشا معمولاً خوراک با روش دسترسی آزاد در گاوهای شیری تغذیه می شود برای کاهش هزینه نیروی کار و هدر رفتن خوراک، برخی از پرورش دهندگان ممکن است برای صفر درصد پسمانده در آخور و به اصطلاح “آخور شسته شده” برنامه ریزی کنند که این کار مدت زمان دسترسی به خوراک را در طول روز برای گاو محدود می کند و به حداقل رساندن مدت زمان خالی بودن آخور (که بایستی حداکثر ۳۰ تا ۶۰ دقیقه در روز باشد ) را به چالش بزرگی تبدیل می کند.

اهمیت زمان دسترسی در میزان مصرف خوراک گاوهای شیری

الگوی خوراک خوردن گاوهای شیری روز به روز متفاوت است بنابراین برنامه ریزی برای پس مانده کم در آخور و در عین . حال اطمینان از کوتاهی زمان خالی ماندن آخور در روز، قطعاً دشوار خواهد بود و اگر بررسی دقیق انجام نگیرد ممکن است آخورها برای چند ساعت در روز خالی بمانند. ثابت شده است که دوره های طولانی خالی ماندن آخور تأثیرات منفی بر رفتار، میزان مصرف خوراک و تولید گاو دارند. طولانی شدن زمان عدم دسترسی به خوراک، مصرف خوراک و تولید شیر را کاهش می دهد همچنین ثابت شده است که حتی محدودیت های متوسط خوراکدهی نیز بر رفتار تغذیه ای گاوها تأثیر منفی می گذارد و باعث می شوند که گاوها تعداد وعده های غذایی ،کمتر زمان خوراک خوردن کمتر و سرعت خوردن بیشتر را تجربه کنند.

و همکارانش دریافتند که اعمال محدودیت های موقتی در زمان دسترسی به خوراک در مقابل ۲۳ ساعت colling دسترسی منجر به کاهش زمان خوراک خوردن و رقابت بیشتر سر آخور می شود. این محققان همچنین دریافتند که در نرخ های تراکم بالاتر وجود رقابت برای دسترسی به خوراک ، این محدودیت های مصرف خوراک را افزایش می د دهند. در حالی که Miller Cushon و DeVries َ ثابت کردند که در مقادیر کمتر ،خوراکدهی، جداسازی خوراک کاهش می یابد ولی در عین حال DMIنیز کاهش می یابد. در یک مطالعه میدانی توسط Bach و همکارانش روی ۴۷ گله شیری با ژنتیک مشابه که دقیقاً یک TMR مشابه تغذیه می کردند، گله هایی که با برنامه وجود پس مانده در آخور تغذیه شدند به طور متوسط تقریباً ۱/۶ کیلوگرم در روز شیر بیشتر تولید کردند، نتایج این تحقیق و تحقیقات قبلی حاکی از آن است که آخورها باید به طور مداوم کنترل شوند تا اطمینان حاصل شود که گاوها در ۲۴ ساعت روز به خوراک دسترسی دارند.

نقش مقدار کم پس مانده آخور در میزان مصرف خوراک گاوهای شیری

هنگام مدیریت خوب و اعمال راهکارهای پیشگیرانه، برنامه ریزی برای مقدار کم پس مانده در آخور قابل دستیابی است ولی در شرایطی که سطح خوبی از مدیریت تغذیه وجود ندارد ، چنین روشی توصیه نمی شود. با در نظر گرفتن درصد پس مانده بالاتر در آخور (حداقل ۳ درصد)، این اطمینان حاصل می شود که گاوها قبل از خوراک ریزی بعدی همه مصرف خوراک خود را تمام نکرده اند.

اثر دفعات خوراکدهی بر میزان مصرف خوراک در گاوهای شیری

از آنجایی که ریختن خوراک تازه نقش زیادی در تحریک گاوها برای خوراک خوردن دارد، تعداد دفعاتی که این اتفاق می افتد بر الگوی رفتار خوراک خوردن گاوها و در نتیجه بر سلامت و بهره وری گاوها تأثیر می گذارد. خوراک ریزی یک بار در روز (در مقابل دوبار در روز ) حجم خوراک خورده شده پس از تحویل خوراک را افزایش می دهد و لقمه های برداشت شده توسط گاو را به شدت بزرگتر می کند این ممکن است گاوها را مستعد SARA کند زیرا نوسانات روزانه pH شکمبه بسیار افزایش می یابد. گاوهایی که بیشتر از یک بار در روز خوراک دهی می شوند TMR خود را به طور مساوی در طول روز مصرف می کنند و کل زمان خوراک خوردن خود را افزایش می دهند. علاوه بر این، گزارش شده است که در این مواقع گاوهای مغلوب به دفعات زیاد از سر آخور پس زده نمی شوند، این نشان میدهد که این گاوها دسترسی بیشتری به خوراک، به ویژه خوراک تازه دارند.

در مطالعه ای که توسط Oostra و همکارانش انجام شد، گزارش گردید که افزایش دفعات خوراک ریزی از دو به شش بار در روز برای گاوهایی که توسط ربات دوشیده می شوند باعث افزایش فعالیت مصرف خوراک و کاهش زمان انتظار برای شیردوشی می شود و در نهایت خوراک ریزی دو بار در روز یا بیشتر درجه جدا سازی خوراک را کاهش می دهد و به الگوی مصرف مواد مغذی یکنواخت تر در طول روز کمک می کند. الگوهای خوراک دهی ثابت که بیش از یک بار در روز خوراک ریزی دارند باعث ثابت شدن pH شکمبه ، بهبود چربی ،شیر افزایش قابلیت هضم فیبر و افزایش بازده تولید می شوند.

Woolpert و همکارانش اخیراً گزارش کرده اند که گله های صنعتی با غلظت اسید چرب دنووی بیشتر در شیر پنج برابر بیشتر از بقیه گله ها، تعداد خوراک ریزی دو بار در روز داشته اند که نشان دهنده نقش مؤثر دفعات خوراک ریزی بیش از دو بار در روز، روی بهبود فرآیند تخمیر در شکمبه است. اگر چه به اندازه کافی گزارش نشده اما افزایش دفعات خوراک ریزی همچنین ممکن است بر مصرف خوراک در گاو شیری و تولید آنها نیز تأثیر بگذارد. Hart و همکارانش گزارش کردند که مصرف خوراک در گاو شیری در گله های دوشایی که سه بار در روز تغذیه می شدند، بیشتر از گله هایی بود که دو بار در روز تغذیه می شدند (۲۷/۴ در مقابل ۲۷ کیلوگرم). علاوه بر این در یک مطالعه میدانی کانادایی از گاوداریهای مجهز به فری استال، گزارش شد که خوراک ریزی دوبار در روز در مقایسه با یک بار در روز با جداسازی کمتر خوراک، DMI بیشتر (۱/۴ کیلوگرم در روز) و تولید شیر بیشتر (۲ کیلوگرم در روز) همراه است.

فراهم آوردن دسترسی کافی به خوراک تازه با افزایش دفعات خوراک ریزی در طول روز، ممکن است در شرایطی که نرخ تراکم جایگاه بالاست از اهمیت زیادی برخوردار باشد. در یک مطالعه اخیر Crossly و همکارانش این را برای گاوهای تحت فشار زیاد رقابتی ( تراکم ۲:۱ سر آخور) بررسی کردند و مشاهده کردند که وقتی تعداد دفعات خوراک ریزی بالاتر بود شش بار در روز در مقایسه با وقتی که پایین تر بود، طول اولین وعده های غذایی کوتاه تر و حجم وعده کمتر بود. اولین وعده پس از خوراک تازه ریختن، پیک آمدن گاوهای شیری سرآخور می باشد و احتمال این که گاوها خوراک تازه دریافت کنند بسیار بالاتر است. Crossly و همکارانش همچنین گزارش کردند که افزایش دفعات خوراک ریزی منجر به افزایش زمان نشخوار و کاهش نوسان تولید شیر بین گاوهای یک گله می شود. دفعات خوراک ریزی ممکن است با محتوای رطوبت و دمای محیط نیز ارتباط داشته باشد. جداسازی بیشتر اجزای TMR ممکن است هنگام تغذیه جیره با مقدار ماده خشک کمتر و در دوره هایی با درجه حرارت و رطوبت بالا مشکل ساز تر باشد و اگر زمان خوراک ریزی هم یک بار در روز باشد، جداسازی بسیار بیشتر انجام خواهد گرفت و مشکل دو چندان می شود که این ممکن است نتیجه گرم شدن و فساد خوراک در آخور نیز باشد.

بنابراین، دفعات خوراک ریزی بیشتر ممکن است در آب و هوای گرم و به ویژه در مناطقی که رطوبت بالا است، امری ضروری باشد. برای پرورش دهندگان گاو شیری تصمیم برای خوراک ریزی بیش از یک بار در روز باید بر اساس نسبت سود به هزینه آن اتخاذ شود. مخلوط کردن و ریختن خوراک به دفعات بیشتر باعث افزایش نیاز به نیروی کار و مصرف انرژی (سوخت) می شود. چنین افزایش در هزینه ای باید با سود حاصل جبران شود که می تواند از یک گاوداری به گاوداری دیگر متفاوت باشد. ثابت ترین سود چربی بیشتر شیر و بهبود بازده تولید شیر است. در ضمن این سودها در تراکم بالا و درجه حرارت و رطوبت بالای محیط بیشتر خود را نشان می دهند.

زمان ریختن خوراک و الگوی رفتار مصرف خوراک در گاو شیری

زمان خوراک ریختن نیز ممکن است نقش زیادی در بروز الگوی رفتار خوراک خوردن خوب و سازگار داشته باشد. هدف از مدیریت توزیع TMR ، باید تحریک فعالیت خوراک خوردن در بیشترین زمان ممکن از طول یک روز به منظور بهبود توزیع مصرف خوراک باشد. علاوه بر زمان توزیع TMR تازه ، گاوها بعد از زمان شیردوشی و نزدیک به انجام سایر اقدامات مدیریتی در طول روز برای رفتن به آخور تحریک می شوند. با دانستن این موضوع می توان با ایجاد تناوب در این فعالیتهای مدیریتی، خوردن تعداد بیشتری وعده غذایی را در طول روز در گاوها تحریک کرد به عنوان مثال، فعالیت تغذیه ای بیشتر در طول روز را می توان با فاصله انداختن زمان ریختن خوراک از زمان دوشش با هدف بهبود آسایش، سلامتی و عملکرد به دست آورد.

King و همکارانش خوراک ریزی دوبار در روز را به سه بار در روز تغییر دادند و تحریک بیشتر برای خوراک خوردن در طول روز ، مصرف وعده های غذایی کوچکتر و با تعداد بیشتر و سرعت کمتر مصرف خوراک را مشاهده کردند. آنها همچنین ادعا کردند که تغییر در الگوی خوراک ریزی به بهبود تولید شیر نیز کمک کرده است. بنابراین، پرورش دهندگان به دنبال راه هایی برای تغییر زمان شیردوشی و زمان ریختن خوراک هستند تا توزیع گسترده و یکنواخت فعالیت مصرف خوراک را در طول روز داشته باشند. زمان ریختن خوراک و در دسترس بودن خوراک پس از شیر دوشی، دو موضوعی هستند که در سلامت پستان گاوهای دوشا نقش دارند این اعتقاد از دیرباز وجود داشته است که گاوهای شیری پس ا از دوشش برای مدتی باید در حالت ایستاده باقی بمانند تا کانال سرپستانک آنها بسته شود و از ورود باکتری ها در هنگام دراز کشیدن جلوگیری گردد و به این وسیله خطر ابتلا به عفونتهای درون پستانی کاهش یابد.

DeVries و همکارانش در اولین مطالعه چاپ شده ارتباط بین زمان ایستادن پس از شیر دوشی و خطر بروز عفونت درون پستانی را بررسی کردند. آنها گزارش نمودند که تعداد موارد مبتلا به عفونت های داخل پستانی جدید محیطی در گاوهایی که پس از ۴۰ تا ۶۰ دقیقه بعد از شیردوشی، برای اولین بار دراز میکشند در مقایسه با گاوهایی که در کمتر از ۴۰ دقیقه بعد از شیردوشی کشند، پایین تر بود. در تحقیقات بعدی Watters و همکارانش گزارش دادند که کل مدت زمان ایستادن پس از شیر دوشی در گاوهایی که سه بار در روز دوشیده می شوند طولانی تر است چون زمان ایستادنهای اجباری پس از شیر دوشی به منظور کاهش بروز عفونت، در مجموع بیشتر است . نتایج این مطالعات نشان می دهند که شیوه های مدیریتی که گاوها را از دراز کشیدن بلافاصله پس از دوشیدن منصرف می کند، مانند ریختن خوراک تازه بلافاصله پس از زمان دوشش و یا اطمینان از وجود پس مانده خوب در آخور بعد از دوشش، می تواند به کاهش خطر بروز عفونتهای داخل پستانی کمک کند.

جلو راندن خوراک عامل کلیدی در مصرف خوراک در گاوهای شیری

جلو راندن خوراک در آخور( Push up ) یک عامل کلیدی مؤثر بر قابل دسترس بودن خوراک در طول روز است. گاوهای شیری به طور طبیعی تمایل دارند که به طور مرتب اجزای دلخواه خود از TMR را جدا کنند و بقیه را با سر به اطراف هول بدهند و آن را به جای دیگری که در دسترس نباشد، پرتاب کنند. در آخوری که مسطح است، این عادت مسئله ساز می شود و در نتیجه پرورش دهندگان مجبور می شوند برای اطمینان از دسترسی مداوم گاوها به TMR خوراک را به جلوی گاوها در زمان های بین خوراک ریزی هول بدهند.

در تحقیقات ما نشان داده ایم که جلو راندن TMR نمی تواند به اندازه تحویل خوراک تازه برای گاو اثر تحریک کنندگی داشته باشد و همچنین هیچ مدرک علمی دال بر افزایش مصرف خوراک به دلیل افزایش دفعات جلو راندن TMR وجود ندارد اما صرف نظر از این موارد، جلوراندن برای اطمینان از در دسترس بودن خوراک برای هر موقع که گاوها بخواهند خوراک بخورند بسیار مهم ا است. جلوراندن خوراک باید به طور مرتب انجام شود به اندازه ای که هر وقت گاو تصمیم به رفتن به آخور بگیرد، خوراک در دسترسش باشد.

محققان در تحقیقی نشان داده اند که مدت زمان دراز کشیدن بیشتر، با دفعات جلو راندن خوراک بیشتر در ارتباط است این کار باعث میشود زمان انتظار برای دسترسی به خوراک به حداقل برسد و گاو زمان بیشتری را به دراز کشیدن اختصاص دهد. جلو راندن خوراک همچنین این اطمینان را ایجاد می کند که مصرف ماده خشک و در نتیجه تولید، بهینه است. شواهد نشان داده اند که در چند گله با ژنتیک و TMR مشابه، در گله هایی که جلوراندن TMR انجام نمی گرفت تولید شیر روزانه ۳/۹ کیلوگرم در روز به ازای هر گاو کمتر از گله هایی بود که جلو راندن خوراک به طور مرتب انجام می گرفت.

Siewert و همکارانش گزارش دادند که گاوداری هایی که دارای برنامه جلوراندن خوراک خودکار بودند، ۳۵۲ کیلوگرم به ازاء هر ربات و ۴/۹ کیلوگرم به ازای هر گاو در روز بیشتر شیر تولید کردند، نسبت به گاوداری هایی که به صورت دستی خوراک جلو رانده می شد. ممکن است این اثر به طور مستقیم تنها به جلوراندن از نوع خودکار نسبت داده نشود بلکه به این موضوع مربوط باشد که در گاوداری های مجهز به تجهیزات خودکار، جلوراندن خوراک با یکنواختی و نظم بیشتری انجام می شود و بنابراین، امکان دسترسی مداوم به خوراک، نسبت به گاوداری هایی که این کار را به طور دستی انجام می دهند بیشتر فراهم می شود و چه بسا اگر جلوراندن در سیستم دستی به طور مداوم و با فواصل یکنواخت و با هدف بهبود آسایش، سلامتی و عملکرد انجام شود نتایج یکسانی حاصل گردد جلو راندن خوراک همچنین در به حداقل رساندن اختلاف در ترکیب خوراک مصرف شده توسط گاوها نقش دارد به این ترتیب که خوراکی که از دسترس گاو خارج شده و قابل مصرف نیست با جلو بردن خوراک وارد ترکیب خوراک می شود. بنابراین جلو راندن مکرر TMR در آخور به خصو ص در ساعت های اول پس از خوراک ریزی که عمده فعالیت خوراک خوردن اتفاق می افتد، ضروری است. دو روش اصلی برای ارزیابی این که آیا جلو راندن خوراک به اندازه کافی انجام می شود یا نه؟ وجود دارد.

علائم نقص در مدیریت مصرف خوراک در گاوهای شیری

اولین مورد ارزیابی، وجود یا عدم آسیب های گردن مانند ریزش مو، زخم و تورم در پشت گردن گاوها است. چنین صدماتی نشان دهند که گاوها به گردن گیر فشار آورده اند و سعی در دستیابی به خوراک دور از دسترس را داشته اند. موقعیت گردن گیر را اغلب مسئول این گونه جراحات می پندارند ولی ثابت شده که حتی در مواقعی که محل گردن گیر زیاد مناسب نیست اگر خوراک همیشه در دسترس گاو باشد و جلو رانده شده باشد، مشکلی جدی ایجاد نخواهد شد شاخص دوم برای ارزیابی کافی بودن تعداد دفعات جلو راندن خوراک شدت واکنش گاوها به این کار است، برخی ممکن است ادعا کرده باشند که جلو بردن خوراک به اندازه خوراک تازه ،ریختن، تحریک کننده است ولی مطالعات علمی آن را ثابت نکرده.اند شرایطی که جلو بردن خوراک تحریک زیادی در گاوها ایجاد می کند نشان دهنده این است که گاوها گرسنه بوده اند و زمان زیادی به TMR دسترسی نداشته اند در چنین شرایطی توصیه می شود که تعداد دفعات جلو بردن افزایش یابد، اثر تحریک کنندگی افزایش جلو بردن ،خوراک با گذشت زمان در گاوها کاهش می یابد و در نتیجه گاوها هر وقت تمایل داشته باشند خوراک در دسترس دارند و جیره یکنواخت تری مصرف می کنند. به طور خلاصه با اطمینان از دسترسی مداوم گاوها به خوراک در طول روز، اطمینان از کافی بودن مقدار خوراک و تعداد دفعات خوراک ،ریزی تغییر در زمان ریختن خوراک به منظور ایجاد نقاط تحریک متعدد و جلو راندن خوراک می توان مصرف، تولید و بهره وری بیشتری را به دست آورد همه اینها این اطمینان را حاصل می کنند که گاوها نه تنها برای خوردن در طول روز تحریک می شوند بلکه هر وقت به خوراک تمایل پیدا کنند به آن دسترسی دارند و در ضمن خوراک مصرف شده توسط آنها همان جیره ای است که برای آنها نوشته و تنظیم گردیده است.

خلاصه

علیرغم پیشرفتهای زیادی که در زمینه مدیریت تغذیه گاوهای شیری صورت گرفته مصرف خوراک در گاو شیری همیشه به حداکثر مقدار خود نمی رسد و نحوه مصرف خوراک در گاو شیری هنوز ایده آل نیست. بررسی رفتارهای تغذیه ای گاوهای شیری از طریق پرسیدن سئوالات گاو چگونه می خورد، چه زمانی خورد و چه چیزی از خوراک تهیه شده برایش را می خورد، تأثیرات قابل توجهی بر سلامتی و بهره وری دارد. استراتژی های مربوط به جایگاه و مدیریت با هدف بهینه سازی دسترسی به خوراک الگوهای خوراک خوردن و در نتیجه ارتقاء سلامت بهره وری و آسایش گاو به کار گرفته میشوند کاهش رقابت برای دستیابی به خوراک با فراهم آوردن فضای کافی آخور برای خوردن همزمان همه گاوها، همراه با طراحی مناسب گردن گیرها همگی تأثیرات مهمی در ایجاد اطمینان از این موضوع دارند که گاوها می توانند بخورند هر وقت که بخواهند اگر خوراک به مقدار کافی در طول روز برای گاو تامین شود و هر زمان از روز که گاو طرف آخور می رود، خوراک در دسترسش باشد، الگوهای رفتاری نامناسب و متناقض مصرف خوراک در گاو شیری بروز نمی کند. جلو راندن مکرر خوراک در آخور در طول روز نیز برای حفظ دسترسی مداوم به خوراک مؤثر می باشد و سرانجام افزایش دفعات خوراک ریزی به ویژه TMR) ممکن است به کاهش جداسازی اجزای خوراک و در نتیجه کاهش تنوع در ترکیب خوراک مصرف شده بین گاوها کمک کند و همچنین باعث افزایش تعداد وعده غذایی و کاهش حجم وعده های مصرف شده در طول روز شود استراتژیهای مربوط به جایگاه و مدیریت همه با هدف ترویج الگوی سالم تغذیه توصیه میشود که منجر به افزایش مصرف خوراک، سلامت شکمبه، تولید و آسایش گاو می شود.

Trevor J. DeVries, B.(2019).Feeding Behavior, Feed Space, and Bunk Design and Management for Adult .

.Dairy Cattle

مشتاقانه منتظر دریافت نظرات شما دوستان عزیز هستیم

مطالب مرتبط

تب برفکی؛ یکی از خطرناک‌ترین بیماری‌های ویروسی در دام‌ها

7 دی 1404

استانداردهای مربوط به حمل دریایی بار غلات فله

20 بهمن 1403

رویدادهای-بازار-جهانی-غلات-در-شروع-سال-۲۰۲۵

رویدادهای مهم بازارغلات و روغن پالم در شروع سال 2025

1 بهمن 1403

اصول صحیح انبارکردن نهاده های دامی

27 دی 1403

تفاوت های رفتاری گوساله های شیرخوار در جایگاه های امروز

26 دی 1403

پیامدهای اجرای سیاست تک نرخی شدن ارز

9 دی 1403