برای اطمینان از حفظ آرامش پرندگان در طول جمع آوری، نور سالن را کم کنید

اگر بارگیری در طول روز انجام می گیرد در جلوی در پرده تیره آویزان کنید. سعی نمایید از لامپ های آبی یا سبز استفاده کنید. در بعضی مواقع طیور از باقیمانده مواد غذایی در بستر استفاده می کنند، لذا بهتر است در این فاصله زمانی چراغ ها خاموش و یا از نور آبی استفاده شود.

توزیع دان در سالن، ۶-۴ ساعت قبل از ارسال مرغ به کشتارگاه قطع گردد

خالی بودن دستگاه گوارش ، آلودگی و فساد را در طول کشتار کاهش می دهد. فاصله زمانی محرومیت از غذا شامل زمان برداشتن و یا بالا کشیدن دانخوری ها ، زمان جمع آوری پرنده ها، زمان حمل و نقل و زمان انتظار قبل از تخلیه در هنگام ورود به کشتارگاه است. اگر یک یا چند دوره از زمان های ذکر شده بیش از حد طولانی باشد، تعادل منفی انرژی، کاهش وزن شدید و در نهایت افزایش تلفات را در پی خواهد داشت. برای جلوگیری از محدودیت طولانی مدت توصیه می شود که زمان بین خروج از مزرعه و پایان تخلیه از ۱۲ ساعت تجاوز نکند. این امر را می توان با زمان بندی دقیق هر مرحله (از جمله زمان حمل و نقل) به دست آورد.

دوره منع مصرف داروها رعایت گردد

 با توجــه بــه افزایــش تقاضــای پروتئیــن حیوانــی در کشــورهای در حــال توســعه، پــرورش متراکــم طیــور و اســتفاده بــی رویــه از آنتی بیوتیک ها، منجـر بـه باقـی مانـدن آنتـی بیوتیـک در محصـولات تولید شده و در نهایـت مقاومـت آنتـی بیوتیکـی می شود. باکتـری هـای مقـاوم در برابـر آنتـی بیوتیـک مرتبـط بــا حیوانــات ممکــن اســت بــرای انســان بیمــاری زا باشــند و به راحتی در محیـط پخـش شـوند. برای از بین رفتن اثرات منفی حداقل ۷ روز قبل از کشتار، بایستی  داروها و به ویژه آنتی بیوتیک ها از داخل  آب و دان حذف شوند.

تخلیه مرغ ها در دما و تهویه مناسب انجام شود

توصیه می شود که در آب و هوای گرم، تخلیه مرغ ها در اوایل صبح و در زمستان در شب انجام شود. برای اجتناب از تجمع حرارت و کاهش گردوغبار ،  سالن به طرز صحیح  تهویه شود.

بارگیری باید با حداقل استرس و صدمه همراه باشد.

 کارکنان باید در نحوه گرفتن پرنده ها مراقب باشند و آموزش های لازم را کسب کنند. پرنده ها باید از دو پا و یا از قسمت سینه با دودست گرفته شوند. بارگیری نامناسب مانند گرفتن از یک پا، بال ها، گردن و پرتاب کردن  می تواند سبب افزایش ضایعات کشتارگاه  مانند شکستگی بال و کبودی لاشه شود.

پرندگان در سبدهای مناسب قرار داده شوند

در داخل هر قفس تعداد مناسب و محدود مرغ قرار دهید تا از ایجاد تراکم و بروز خفگی جلوگیری شود. زمانی که پرندگان در سبد حمل قرار می گیرند، باید دقت کنید که بر روی پا قرار گرفته باشند تا از ایجاد تلفات قبل از کشتار جلوگیری شود.  خودروها و سبدهای حمل طیور باید قبل و بعد از هر بارگیری بطور کامل شستشو و ضدعفونی گردند.

کلیه وسیله نقلیه ورودی و در حال خروج از کشتارگاه اعم از کامیون های حمل مرغ زنده و کامیون های یخچال دار و غیره باید از داخل حوضچه ورودی کشتارگاه که حاوی مایع ضدعفونی است، عبور کنند. همچنین قفس های حمل مرغ زنده پس از تخلیه و شستشو در دستگاه قفس شوی به طور جداگانه ضدعفونی شوند.

دامپزشک پس از مشاهده گواهی سلامت و مجوز حمل طیور زنده به کشتارگاه طیور که توسط اداره دامپزشکی صادر می شود اجازه تخلیه قفس های مرغ زنده را صادر می کند و با مشاهده وضعیت مرغ زنده مانند وضعیت تاج و ریش و چشم و پر و عدم بیماری طیور، اجازه کشتار صادر می گردد.

پرندگان مرده نبایستی وارد خط کشتار کشتارگاه طیور ، فراوری و یا عرضه شوند

این گونه پرنده ها در بازرسی قبل از کشتار ضبط می شوند، اگر تصادفاً پرندگان مرده در محل بازرسی قبل از کشتار ضبط نشده و وارد خط کشتار شوند، می توان از روی نشانه هایی (ماهیچه ها  و عضلات از قرمزی بیشتری برخوردار بوده، رگ های تغذیه کننده احشا قطورتر هستند و لاشه از نظر ظاهری  مشابه لاشه های دارای خونگیری ناقص است) آنها را از سایر پرندگان متمایز نمود.

منبع

 Helmut,W. (2019) .Transition from Conventional Broiler Meat to Meat from Production Concepts with Higher Animal Welfare: Experiences from The Netherlands