حجم وابستگی کشور ما به واردات نهاده های دامی قابل توجه است و علیرغم افزایش تولید محصولات کشاورزی طی سال های اخیر، همچنان به واردات بسیاری از آنها وابسته ایم. میزان کل واردات کالا درسال های اخیر به طور میانگین ۴۰ میلیون تن بوده است که 25 میلیون تن آن مربوط به کالاهای کشاورزی است و ذرت به تنهایی ۱۰ میلیون تن از این حجم را به خود اختصاص می دهد. نیاز سالیانه وارداتی ما به دانه و کنجاله سویا نیز از حجم قابل توجهی برخوردار است به طوری که مجموعا ۴.۵ تا ۵ میلیون تن دانه و کنجاله سویا و 2 تا 3 میلیون تن جو دامی هر سال وارد کشور می شود.  

 اقتضائات خاص ما در ایران از قبیل شرایط تحریمی و محدودیت های حوزه کشتیرانی، چالش‌های بسیار جدی را در  تداوم تامین کالاهای وارداتی به وجود آورده است. موارد زیر از مهم ترین عوامل تاثیرگذار در عدم دستیابی به این تداوم هستند:

• شکل تامین کالا: عموم بازرگانان کشور ما ملزم به خرید کالا در مقصد و به صورت CFR هستند که آنها را از مزایای خرید در مبدا و به صورت FOB  محروم ساخته است.
• دور بودن مبادی تامین کالا: بخش عمده خرید نهاده های دامی از آمریکای جنوبی انجام می شود  و جایگزینی آن با کشورهای هند، روسیه و قزاقستان راه حل مناسب و مقرون به صرفه تری است.
• تک محصولی بودن و محدود بودن اقلام وارداتی: بخشی از نیاز انرژی و پروتئین دام و طیور  باید از منابع دیگری به غیر از ذرت و کنجاله سویا تامین گردد.