تشخیص کنجاله سویای تقلبی
رنگ استاندارد سویای مرغوب کرم روشن تا قهوه ای روشن بدون ذرات سیاه رنگ است.
وقتی در خصوص غلات و حبوبات از لفظ تقلبی استفاده میشود، منظور این است که در محموله ناخالصی، مواد افزوده شده به عمد و دانه های غیر قابل استفاده وجود دارد. این نوع تقلب نه تنها ارزش ریالی محصول را پایین میآورد، بلکه میتواند مشکلات جدی برای سلامتی گله های مصرف کننده ایجاد کند.
کنجاله سویای مرغوب
تشخیص کنجاله سویای تقلبی از طریق ظاهر فیزیکی
کنترل ظاهر فیزیکی به کمک ابزاری به نام سوک یا پروب نمونه گیری انجام میشود. این ابزار از دو لوله داخل هم به طول 1.5 تا 3 متر تشکیل میشود که دارای دو جدار داخلی و خارجی است و از طریق دریچه های تعبیه شده روی آن می توان از اعماق مختلف یک محموله نمونه برداری کرد.
این کار حداقل در سه و حداکثر در هشت نقطه از محموله انجام شده و در نهایت نمونه های بدست آمده با هم ترکیب میشود تا نمونه یکنواخت به دست آید.
شاخص های مورد نظر برای تشخیص کنجاله سویای تقلبی
نمونه ها از نظر پنج ویژگی بررسی میشوند:
- رطوبت: گاهی برای تقلب، به محموله آب افزوده میشود تا وزن آن بالاتر برود. رطوبت استاندارد کنجاله سویا بین 12 تا 13 درصد است. رطوبت بالاتر از 14% به معنای تقلب، احتمال حضور آلودگی قارچی و کاهش ارزش غذایی محصول و کمتر از 11% به معنای انبار طولانی و کهنگی دانه هاست.
- رنگ: رنگ استاندارد این ماده کرم روشن تا قهوه ای روشن بدون ذرات سیاه رنگ است اما رنگ بسیار روشن اغلب نشان دهنده پخت ناکافی و باقی ماندن ترکیبات سمی در محموله است و رنگ تیره تر مشخص کننده سوختگی کنجاله و از بین رفتن مواد مغذی دانه به خاطر واکنش میلارد است.
- بو: تشخیص قطعی بوی نامطلوب به تجربه بستگی دارد اما اگر بوی سوختگی، کپک یا کهنگی را حس کردید به احتمال زیاد با تقلب و احتمال حضور آلودگی قارچی روبرو هستید. تشخیص بوی آمونیاک هم پس از افزودن مقداری آب به نمونه و گرم کردن آن امکان پذیر است.
- چگالی: بهترین شاخص فیزیکی برای ارزیابی می تواند چگالی باشد که به یک ترازوی دقیق با دقت یک دهم گرم، ظرف آزمایشگاهی مندرج و آسیاب نیاز دارد. نمونه باید آسیاب شده و با ظرف مندرج وزن شود. بسته به وزن به دست آمده با درجه بندی متفاوتی از کیفیت محصول روبرو خواهید شد، به این معنی که هرچه وزن بدست آمده در حجم یکسان، بیشتر باشد کیفیت محصول بالاتر است.
- ناخالصی: افزودن ضایعات فیبری مثل سبوس برنج و گندم و غلاف دانه های روغنی یک تقلب رایج است. در این حالت علاوه بر مشاهده بصری، میتوانید از صافی هم استفاده کنید. بیشتر از 1.5% ناخالصی فیبری و غیرفیبری به معنای تقلب تأمین کننده خواهد بود.
تشخیص کنجاله سویای تقلبی با استفاده از روش آزمایشگاهی
کجلدال روش معمول اندازه گیری نیتروژن در یک نمونه غذایی است و از آنجایی که در کنجاله سویا حجم قابل توجهی نیتروژن وجود دارد با این روش میتوان با دقت مناسبی میزان پروتئین یک نمونه را بدست آورد.
از آنجایی که پروتئین استاندارد کنجاله سویا مشخص است، با یک مقایسه ساده میتوان تشخیص داد که آیا با ماده خالص و درجه یکی روبرو هستیم یا با یک محموله تقلبی.
اندازه گیری پروتئین در این روش تحت 3 مرحله انجام می شود. بخش اول شامل مرحله هضم میباشد که در این مرحله ماده غذایی در اسید سولفوریک غلیظ و در حضور 2 کاتالیزور جوشانده میشود. در مرحله دوم که مرحله تقطیر است ، ازت موجود در محلول به صورت گاز آمونیاک آزاد میشود. این گاز که به صورت بخار میباشد پس از عبور از مبرد به مایع تبدیل شده و وارد اسید بوریک موجود در ارلن میشود و بورات آمونیوم را تشکیل میدهد.
مرحله سوم تیتراسیون میباشد که در این مرحله بورات آمونیوم تشکیل شده در مرحله قبلی با اسید هیدروکلریک 0/1 نرمال تیتر می گردد .
منبع :
